coronal mass ejection : พวยพุ่งมวลโคโรนัล

 

Coronal mass ejection มีคำย่อว่า CME เป็นการโอนถ่ายพลังงานของละอองไอก๊าซร้อน (Plasma) และสนามแม่เหล็ก (Magnetic fields) ของดวงอาทิตย์ (Sun) จากโคโรน่า (Corona) ออกไปสู่ช่องว่างระหว่างดาวเคราะห์ (Interplanetary Medium) โดยสามารถตรวจจับเห็นแสงสีขาว โดยต้องใช้กล้องโทรทรรศน์แบบ Coronagraph

คุณสมบัติของพวยพุ่งมวลโคโลนัล (Coronal mass ejection) จัดว่าเป็นกลุ่มแม่เหล็กขนาดใหญ่ที่ถูกกักไว้ จากผลของโคโรน่าที่บรรจุไว้ถึง 50 พันล้านตันของก๊าซ โดยพวยพุ่งนี้ออกไปสู่อวกาศด้วยความเร็วสูงมากถึงระดับซูเปอร์โซนิค (Supersonic) ทั้งนี้มีส่วนผลักดันจาการระเบิดจากเปลวสุริยะ (Prominence) และบางครั้งเกิด ผสมจากความแข็งแกร่งของการลุกจ้า (Strong solar flare)

พวยพุ่งมวลโคโลแนล (Coronal mass ejection) ยังเป็นผลิตผลให้เกิดความแรงกล้าของคลื่นไหวสะท้าน (Shock waves) ด้วยการเพิ่มอัตราเร่ง ให้แผ่กว้างออกของ พลังงานอนุภาคขนาดเล็กจิ๋วออกสู่อวกาศไกลออก ไปด้วยความรวดเร็วในเวลาไม่กี่ชั่วโมง สร้างความปั่นป่วนเกิดพายุอวกาศ (Geomagnetic storms) ส่งผลกระทบยัง ชั้นบรรยากาศโลก (Earth) และดาวเคราะห์ต่างๆ โดยเฉพาะในบรรยากาศโลกนั้น สร้างความเสียหายต่อดาวเทียมสื่อสาร

**คำเตือน**
ห้ามมองดูดวงอาทิตย์ด้วยตาเปล่า หรือใช้อุปกรณ์ที่ไม่มาตรฐานโดยเด็ดขาด ควรใช้อุปกรณ์ที่ใช้สำหรับดูดวงอาทิตย์ โดยเฉพาะเท่านั้น มิฉะนั้นจะทำให้ตาบอด