habitable zone : เขตดำรงชีพ

 

เนื่องจากจักรวาลมีความกว้างใหญ่ไพศาลมาก การค้นหาดาวเคราะห์ เช่น โลกเป็นเรื่องยุ่งยากเพราะมีจำนวนมาก ดังนั้นเกิดกฎเกณฑ์จากสมการเดรก (Drake) ช่วยกำหนดพื้นที่การสำรวจในแคบลง โดยเน้นการค้นหาลักษณะระบบดาว ที่มีตำแหน่งโคจรคล้ายโลกกับดวงอาทิตย์ ในระบบสุริยะ

จึงเป็นที่มาของขอบเขตพื้นทีเขตดำรงชีพ (Habitable Zone) อันมีแนวโน้มอาจพบระบบน้ำ ชั้นบรรยากาศ ที่เอื้อให้ระบบชีวิตอื่นใดได้ เช่น เขตดำรงชีพของดาวเคราะห์ ในระบบสุริยะ (Extrasolar planet) เคปเลอร์ -22 (Kepler-22) มีระยะทางห่างของดาวหลัก (Host star) กับดาวเคราะห์หิน (Terrestrial planets) ประมาณ 1 AU และ ดาวเคราะห์ หินนั้นต้องมีขนาดใกล้เคียงกับโลก โดยยังต้องเน้นความสมดุลยอุณหภูมิของดาวเคราะห์ (Planet) นั้นเป็นสำคัญ