ระยะทางระหว่างดาวเคราะห์ : ชีวิตในอวกาศ

 

• อธิบายสำหรับระดับประถมปลาย
ระยะทางระหว่างดาวเคราะห์ สมมุติว่าถ้าขับรถยนต์ ด้วยความเร็ว 100 กม./ชม. โดยไม่หยุดพัก ใช้เวลาโดยประมาณ 160 วันจึงถึงดวงจันทร์ 163 ปีจึงถึงดาวศุกร์ 320 ปีจึงถึงดาวอังคาร และดาวพลูโต จะใช้เวลา 6,800 ปี ดาวเคราะห์ต่างๆใน ระบบสุริยะมีระยะห่างแตกต่างกัน การเดินทางในอวกาศด้วยยานสำรวจมีความรวดเร็วและ ด้วยในอวกาศเป็นสูญญากาศจึงไม่มีแรงต้าน ยานสำรวจบางลำมีความเร็วในอวกาศ 40,000 กม./ชม. อย่างไรก็ตาม ยานอวกาศที่ใช้สำรวจทั่วไป มีขนาดเล็กและ น้ำหนักเบา ส่วนยานสำรวจอพอลโล ที่มนุษย์อวกาศควบคุม มีลูกเรือโดยสารไปด้วย ใช้เวลาเดินทางไปดวงจันทร์ 2-3 วัน (ในระยะทาง 380,000 กม.) และในอนาคต ยานสำรวจดาวอังคาร ที่จะนำพามนุษย์อวกาศและลูกเรืออ ไปยังดาวอังคาร จะใช้เวลาเดินทางไป 8 เดือน (ในระยะทาง 228 ล้านกิโลเมตร) และเดินทางกลับอีก 8 เดือน รวมเวลาไป-กลับ 16 เดือน

• อธิบายเพิ่มสำหรับระดับมัธยมต้น
การเดินทางไปในอวกาศเป็นเรื่องซับซ้อนและยุ่งยาก เพราะต้องฝึกฝนให้เคยชินกับสภาวะไร้แรงโน้มถ่วง ความเป็นอยู่ไม่สุขสบายเช่นอยู่บนโลก เฃ่น เรื่องอาหาร สำหรับการบริโภคในอวกาศหลีกเหลี่ยงอาหารที่เน่า เสียง่าย บางอย่างเป็นอาหาร สดเช่น ผลไม้ เครื่องปรุงซอส มะเขือเทศ มัสตาร์ด มายอง เนส เกลือและพริกไทย มีแต่เฉพาะในรูปแบบของเหลว เพราะไม่สามารถโรยเกลือหรือ พริกไทยในอาหารได้ มิฉะนั้นจะลอยออกไปมีอันตรายอุดตันช่องระบายอากาศ ปนเปื้อนอุปกรณ์หรือ เข้าตาปากหรือจมูกได้

เรื่องการดื่มน้ำ น้ำเมื่อไปอยู่ในอวกาศจะลอยเป็นก้อนกลมไม่สามารถดื่มเช่นบนโลกได้เพราะบนอวกาศไร้แรงโน้มถ่วง น้ำดื่มและกาแฟจึงต้องบรรจุถุง มีหลอดสำหรับ ดูดและน้ำมีค่าอย่างยิ่ง การนำน้ำขึ้นไปบนอวกาศเป็นเรื่องยุ่งยากค่าใช้จ่ายสูง จึงใช้วิธีนำน้ำ ที่ใช้ทุกชนิด รวมทั้งปัสสาวะ ความชื้นจากเหงื่อมา รีไซเคิลกู้ระบบน้ำ คืนสู่ความบริสุทธิ์ เพื่อใช้ดื่มกินใหม่

เรื่องการนอนในอวกาศไม่มีแรงโน้มถ่วงเช่นบนโลก ดังนั้นสามารถหลับนอนในท่ายืนได้เพราะร่างกายไร้น้ำหนัก เพียงแนบตัวกับผนังเพื่อไม่ให้ลอยไปมา ลูกเรือ กระสวยอวกาศและสถานีอวกาศมักจะนอนในถุงนอน มีขัดเข็มรัด หรือจะ หลับนอนบนเก้าอี้บัญชาการก็สามารถทำได้

ระยะทางระหว่างดาวเคราะห์ : ชีวิตในอวกาศ