การเกิดฝนดาวตกลีโอนิดส์ : ฝนดาวตกบนดาวอังคาร

 

• อธิบายสำหรับระดับประถมปลาย
ฝนดาวตก มีที่มากจากสายธารฝุ่นของดาวหาง และบางกลุ่มจากฝุ่นของดาวเคราะห์น้อยด้วย การเรียกฃื่อฝนดาวตกนั้นมีหลักเกณฑ์ คือ บริเวณที่แผ่กระจายนั้นอยู่ใน เขตกลุ่มดาวใดก็จะเรียกชื่อตามกลุ่มดาวนั้นๆ ในประเทศไทยสามารถเห็นฝนดาวตกได้ ประมาณ 10-12 กลุ่ม แต่มักจะมีปัญหาในกลุ่มที่เกิดในฤดูฝนมองเห็นยากและ บางกลุ่ม มีอัตราน้อย ทำให้ไม่น่าสนใจติดตาม และข้อสำคัญฝนดาวตกนั้น โดยธรรมชาติเกิดขึ้นเกือบทุกวัน แต่ต่างพื้นที่กันจึงมองไม่เห็นและบางกลุ่มมีอัตราน้อย เพียงละ 1 ดวงต่อ 1 ชั่วโมง และบางครั้งเกิดในเวลากลางวัน

ตัวอย่าง การเกิดฝนดาวตกลีโอนิดส์
1.สายธารฝุ่นดาวหาง 55P/Tempel-Tuttle ที่เหลือทิ้งไว้ เป็นทางยาวหลายล้านกิโลเมตร
2.โลกโคจรเข้าใกล้สายธารฝุุ่น ในช่วงเดือนพฤศจิกายน เศษฝุ่นนั้นเสียดสีกับบรรยากาศโลก จึงแตกระเบิดเป็น ฝนดาวตก
3.จุดแผ่กระจายอยู่บริเวณกลุ่มดาวสิงโต จึงเรียกว่า ฝนดาวตกกลุ่มดาวสิงโต หรือ ลีโอนิดส์ (Leonids)
อย่างไรก็ตามขั้นตอนฝนดาวตกกลุ่มอื่น เกิดขึ้นเช่นเดียวตามขั้นตอนเดียวกัน ต่างกันที่ช่วงเวลาเท่านั้น


• อธิบายเพิ่มสำหรับระดับมัธยมต้น
การสำรวจฝนดาวตกทางดาราศาสตร์ มักใช้ 2 วิธีการคือ
1.จากกล้องที่เรียกว่า sky camera สามารถบันทึกและมองเห็นครอบคลุมไปทั่วท้องฟ้า แต่จะเห็นเฉพาะเวลากลางคืน
2.จากเสาสัญญานวิทยุ ซึ่งวิธีนี้ เป็นการดักฟังเสียงการพุ่งเข้ามาในชั้นบรรยากาศโลก โดยสามารถดักฟังให้ทราบได้ทั้งกลางวันและกลางคืน นิยมใช้ในกลุ่มนัก ดาราศาสตร ์ที่มีความเชี่ยวฃาญ เพื่อการค้นคว้า

ฝนดาวตกมิได้เกิดขึ้นเฉพาะบนโลก ได้มีหลักฐานการสำรวจพบ เกิดปรากฎการณ์ฝนดาวตกบนดาวอังคาร ที่ระดับความสูงจากพื้นผิวขึ้นไปหลายร้อยกิโลเมตรและ มีวงกว้าง ขนาดใหญ่ 120 กิโลเมตร โดยเกิดจากดาวหางชื่อ Comet C/2013 A1 ที่กำลังโคจรผ่าน ห่างจากดาวอังคาร 139,500 กิโลเมตร และเป็นฝนดาวตกที่มีปริมาณ ตกในอัตราสูงเพราะเกิดขึ้นขณะดาวหางกำลังมุ่งหน้าเข้าหาดวงอาทิตย์ และเริ่มได้รับความร้อนจึงทำให้เกิดแตกระเบิดของชิ้นส่วนมากขึ้นตามลำดับ

การเกิดฝนดาวตกลีโอนิดส์ : ฝนดาวตกบนดาวอังคาร