การสำรวจทางดาราศาสตร์ : ศตวรรษที่ 16
การสำรวจทางดาราศาสตร์ : ศตวรรษที่ 17
การสำรวจทางดาราศาสตร์ : ศตวรรษที่ 18
การสำรวจทางดาราศาสตร์ : ศตวรรษที่ 19 (หน้าที่ 1)
การสำรวจทางดาราศาสตร์ : ศตวรรษที่ 19 (หน้าที่ 2)
การสำรวจทางดาราศาสตร์ : ศตวรรษที่ 20

Raymond Davis ค.ศ.1967

Raymond Davis จัดรวบรวมข้อมูลดาว ด้วย Neutrino telescope ตั้งอยู่ในเหมือง
ใต้ดินที่ South Dakota อุปกรณ์ดังกล่าว มุ่งตรวจจับอนุภาค Neutrinos ซึ่งเปล่ง
รังสีจากแกนในของดาว จึงทำให้ทราบว่าดาวมีระบบสร้างพลังงานอย่างไร และ
Raymond Davis ได้รับรางวัล The Nobel Prize in Physics ปี ค.ศ. 2002

Neutrino telescope

Gravitational lensing ค.ศ.1979

นักดาราศาสตร์ ตรวจพบ เลนส์ความโน้มถ่วง (Gravitational lensing) นอกระบบ
สุริยะ กรณีนี้จะเกิดขึ้นกับ กาแล็คซีขนาดยักษ์ (Massive galaxies) หรือ กลุ่ม
กาแล็คซี่ (Galaxy clusters) ที่อยู่ไกลมากๆ ภาพที่เห็นเหล่านั้นจะบิดเบือนจาก
ความเป็นจริง เช่น โค้งเว้า ซ้ำกันหลายแห่ง (ในความจริงมีแห่งเดียว) ซึ่งเป็นไป
ตามคำทำนายของ Einstein ก่อนหน้านี้

Abell 2218 (Gravitational lensing)

ภาพบิดเบือน มองเห็นจากโลก

Plate tectonics ค.ศ.1984

นักวิทยาศาสตร์ ยืนยันว่ามีการเปลี่ยนแปลงแผ่นเปลือกโลก (Plate tectonics)
อย่างช้าๆ ระหว่างทวีปอเมริกาเหนือและทวีปยุโรป แยกออกจากกัน 3.6 ซม.
จากการวัดระยะจาก ระหว่างกล้อง Radio telescopes ที่สำรวจ Quasar

Earth

Large mass of galaxies ค.ศ.1986

นักดาราศาสตร์ สำรวจพบมวลขนาดใหญ่ของกาแล็คซี่ (Large mass of galaxies)
มีระยะทางห่างจะโลก 250 ล้านปีแสง พิกัดทางใต้ของกลุ่มดาวไม้ฉาก (Norma)
ส่งผลให้ดัน Virgo supercluster ห่างออกไปอีกทาง

มวลขนาดใหญ่นั้น มีการถ่ายโอนมาจาก Norma galaxy cluster (Abell 3627)
ด้วย การถ่ายโอนจึงเป็นวงกว้างใหญ่ไพศาล ผลักแรงโน้มถ่วงด้วยความเร็วราว
22 ล้าน กม./ชม.

Neutrino telescopes ค.ศ.1987

นักวิทยาศาสตร์ ใช้ Neutrino telescopes จำนวน 3 ชุด ตรวจจับการหลบเลี่ยง
ของอนุภาค ของดาว ในบริเวณ Large Magellanic ขณะเกิดระเบิดขึ้นของ
Supernova 1987 A การสำรวจครั้งนั้นสามารถยืนยันได้ว่า เมื่อแกนดาวยักษ์ยุบ
ตัวลง ทำให้เกิดพลังงานมากกว่าแสง 100 เท่า จาก Neutrinos

Supernova 1987 A

Alex Wolszczan - Dale A. Frail ค.ศ.1991

Alex Wolszczan (บน) Dale A. Frail (ล่าง) ร่วมกันสำรวจดาวเคราะห์นอกระบบ
สุริยะครั้งแรก โดยคาดหมาย 3 ดาวเคราะห์ จากการตรวจสอบโดยคลื่นวิทยุโคจร
บริเวณ Pulsar PSR B1257+12 แต่ดาวเคราะห์นั้นถูกล้างผลาญและทำลายโดย
Supernova จาก Pulsar นั้นสิ้น

Extrasolar Planets

David Jewitt - Jane Luu ค.ศ.1992

David Jewitt (บน) และ Jane Luu (ล่าง) สำรวจพบวัตถุ Kuiper Belt เป็นครั้งแรก
ตั้งชื่อวัตถุว่า 1992 QB นับว่าเป็นประเภทวัตถุที่สำรวจได้ยาก เพราะนานครั้งที่จะ
พบเนื่องจากอยู่ไกลถัดจากวงโคจรดาวเนปจูน และมีขนาดเล็ก

1992 QB

Eugene - Carolyn Shoemaker - David Levy ค.ศ.1993

Eugene และ Carolyn Shoemaker ร่วมกับ David Levy สำรวจดาวหางชื่อว่า
Shoemaker-Levy 9 เป็นดาวหางคาบสั้น ไม่มีความสว่าง ไม่เคยโคจรใกล้โลก
แต่เป็นดาวหางมีร่องรอยแตกหักเป็นชิ้นส่วน ถูกกระชากดึงจากแรงดึงดูดของ
ดาวพฤหัสเมื่อ ค.ศ.1992 ต่อมาได้เข้าพุ่งชนปะทะกัยดาวพฤหัสในปี ค.ศ.1994

Shoemaker-Levy 9

Brown Dwarf ค.ศ.1994

นักดาราศาสตร์ สำรวจพบ ดาวแคระสีน้ำตาล (Brown Dwarf) เป็นครั้งแรกโดย
ทั่วไปเป็นวัตถุที่เหมือนดาว แต่ความกดดันภายในน้อยลง ด้วยปัญหาการสร้าง
พลังงานจากแกนภายใน ดาวจึงมืดและความร้อนลดน้อยลง

Gliese 105A คือ ดาวแคระสีน้ำตาล โคจรรอบดาว Gliese 229 ที่สำรวจพบครั้งนั้น
จากหอดูดาว Palomar ด้วยกล้องขนาด 200 นิ้ว

Gliese 229 (ลูกศรชี้) คือ ดาวแคระสีน้ำตาล

Michel Mayor - Didier Queloz ค.ศ.1995

Michel Mayor และ Didier Queloz สำรวจพบดาวเคราะห์ 51 Pegasi ซึ่งมีระบบ
โคจรรอบ Host star (เช่นเดียวกับดวงอาทิตย์ในระบบสุริยะ) ปัจจุบันสำรวจพบ
ราว 300 ดวงส่วนใหญ่จัดอยู่ในประเภท Hot Jupiter

51 Pegasi

Gamma-ray ค.ศ.1997

Gamma-ray จากการสำรวจพบ ก่อน ค.ศ. 1970 ขณะนั้นยังไม่ทราบว่าเกิดขึ้น
จากที่ใด ประหนึ่งคล้ายเกิดขึ้นแบบสุ่ม ไม่เจาะจงทิศทางในอวกาศ

การสรุปผลยืนยัน Gamma-ray ทราบว่าพุ่งส่องสว่างวาบเป็นทางยาวในจักรวาล
และแสดงให้เห็นการระเบิดครั้งใหญ่ของ Cosmic ด้วยการถูกตรวจจับหลายแบบ
โดยการพิสูจน์จากการพุ่งเข้ามายังโลก (เป้าหมายอ้างอิง :GRB 970228) ในวันที่
28 กุมภาพันธ์ ค.ศ. 1997 โดยตรวจจับจุด (Spot) ที่เกิดครั้งแรก และ X-ray
จากดาวเทียมระยะต่อระยะ ยังตรวจสอบโดยกล้อง Optical จากพื้นผิวโลก ทั้งนี้
Gamma-ray มีระยะทางมาจาก Host galaxy (โดยเห็นอย่างเลือนๆ)

Gamma-ray

Existence of Black holes ค.ศ.1997

นักดาราศาสตร์ สรุปผลยืนยันว่า หลุมดำ (Black holes) มีอยู่จริงจากสำรวจพบ
วัตถุขนาดใหญ่ยักษ์ มวลหนาแน่น ใจกลาง M84 โดยมีก๊าซหมุนวนรอบๆหลุมดำ
ด้วยความเร็ว 1.6 ล้่าน กม./ชม. มีปริมาตรหนามากกว่าดวงอาทิตย์ 300 ล้านเท่า

สัญญาน Black holes ตรวจจับได้จากใจกลางกาแล็คซี่ M84

Dark energy ค.ศ.1998

นักดาราศาสตร์ ประกาศว่า ในจักรวาลมีอัตราการเปลี่ยนแปลงของพลังงานจาก
การขับไล่โดย สสารมืด (Dark energy) และขยายกว้างขึ้นเหนือการควบคุม

Dark energy