เชื่อว่าคุณครูคิมเป็นผู้ที่มีความสุขใจที่สุดในวันนี้ ใช่เพราะได้ดูดาว แต่เพราะเด็กๆของครูต่างหาก
ที่สมหวังจากการรอคอยโอกาสการดูดาวในคืนนี้ ครูจึงมีความสุขใจและอิ่มใจ

นายแบบ ทดลองระดับการยื่นดูของเด็กเล็ก ที่จะต้องยื่นบนเก้าอี้

เด็กๆสนใจการทำงานของเข็ม และการหาทิศ

เมื่อปิดไฟมืดทั้งบริเวณโรงเรียน เตรียมการดูดาว รอยยิ้มแต่ละคนเริ่มปรากฎขึ้น

เด็กๆต้องยืนดูบนเก้าอี้ มิฉะนั้นจะมองไม่ถึง ช่องมองเลนส์

ทุกคนเข้าคิวเป็นระเบียบ แบ่งเป็น 3 กลุ่ม คือ กลุ่มนักเรียนโรงเรียนวิทยสัมพันธ์ กลุ่มโรงเรียน
ใกล้เคียงที่เข้ามาร่วมสมทบ และกลุ่มชาวบ้าน โดยทุกกลุ่มต้องฟังคำอธิบายที่มาแต่ละกลุ่มดาว
ก่อนดูจริงเพื่อความเข้าใจ โดยมิใช่ดูเพื่อความงามเพียงอย่างเดียว

อากาศเย็นราว 10-12 องศา แต่ทุกคนรอคอยกันกลางสนาม ไม่มีใครหลบหนาวเข้าตัวอาคารเลย
มีรอยยิ้มน้อยๆ ปนความง่วงนอนและความเหน็บหนาว แต่คุณครูคิมยิ้มทั้งกลางวันและกลางคืนจริงๆ

ท่านผ.อ.มนต์สัณธ์ สุขสวัสดิ์ (เสื้อเหลือง) คุณครูคิม (เสื้อฟ้า)
และคุณครูอีกท่าน (เสื้อขาว) ร่วมช่วยอำนวยการภาคสนาม

ไม่ได้นอนหลับ แต่กำลังนอนดูดาวด้วยตาเปล่า และฟังคำอธิบาย หมู่ดาวนายพรานก่อนดูจากกล้อง

กำลังอธิบาย หมู่ดาวนายพราน หนูน้อยเสื้อเหลือง (คนที่สอง) นอนยิ้มคงคิดว่า
คืนนี้ได้รู้แล้วว่า เข็มขัดของนายพรานอยู่ตรงดาว 3 ดวงนี่เอง ตรงนี้เป็นขา ตรงนั้นเป็นแขน

คนนี้คงยิ้มกับกล้องมากกว่า ส่วนหนูน้อยกางเกงขาสั้นสีดำ น่ากำลังยิ้มกับหมู่ดาวค้างคาว

ตกดึก ฝ่ายหญิงเริ่มมีแววล้ากันบ้างแล้ว แต่ก็สู้ไม่ถอย

แต่ฝ่ายชายยังรื่นเริง พร้อมรอยยิ้ม

นี่คือกลุ่มยิ้มสู้ อาสาจะอยู่ดูดาวจนฟ้าสาง

หนูเห็นดาวลูกไก่แล้ว ไม่ได้มี 7 ดวงตามที่คุณยายบอกนี่ หนูเห็นเป็นร้อยดวงเลย
แต่ตอนนี้หนูกลัวตกเก้าอี้ค่ะ (อ้าวตอนขึ้นไม่กลัวเหรอะ) ก้อหนูยากดูนี่ค่ะ พี่บูม หนูเลยไม่กลัวค่ะ

คนต่อไปก้าวขึ้นเก้าอี้มาเลยน้อง ข้างหลังใจเย็นได้ดูครบทุกคนครับ

เปิดโอกาสให้ชาวบ้านดูในรอบสุดท้าย หลังจากเด็กๆดูครบถ้วนแล้วทุกคน

ด้านหลังห้องบรรยาย คุณครูทั้ง 3 ท่านกำลัง จัดเตรียมอุปกรณ์ ให้นักเรียนใช้ตอบแบบทดสอบ

คุณครูสองท่านนี้ คอยอำนวยการภาคสนามจนตัวเองลืมดูดาว

คุณครูคณะนี้ ต้องเรียกว่า ยี่ห้อ สามแม่ครู (ไม่ใช่ สามแม่ครัว)

กองหนุนกิจกรรม คุณครูทุกท่านว่างจากภาคสนาม ก็เข้าครัวช่วยจัดแจงเรื่องอาหาร
คุณครูซ้ายสุุด (เสื้อชมพู) ปรุงอาหารอร่อยมาก ขอบอกๆๆๆ
ด้านหลังคุณครูผู้ชาย (เสื้อน้ำเงิน) คอยถ่ายภาพกิจกรรม จนตัวเองแทบไม่มีภาพในงานนี้เลย

แผนกส่งเสบียงบำรุงกำลัง ที่นี่ยกโต็ะเสริฟ ไปยังกลางสนามให้ทีมงานเพื่อประหยัดเวลา
เกรงว่า เด็กๆจะไม่ทันดูดาวศุกร์ และดาวพฤหัส ตอน 6 โมงเย็น (จนหนูน้อยข้างๆยืนเกาหัว งงๆๆ)
คุณครู (เสื้อสีขาว) ด้านหลังเป็นทีมช่างภาพด้วย อำนวยการภาคสนาม และยังต้องยกโต็ะด้วย

คุณครูในชนบท ต้องทำทุกอย่างในกิจกรรมของโรงเรียนจริงๆ (ฝีมือตำน้ำพริกระดับเชลล์ชวนชิม)

เจ้าหน้าประจำโรงเรียน เช้าช่วยงานกิจกรรม ตอนเย็นเข้าครัวด้วยอีกงาน